La moralidad coherente es el refugio del idiota, del individuo que se aparta del común, de la urbanidad y ciudadanía.
El apolités desconoce las consecuencias de los actos, las tramas que destrozan la claridad cristalina de la convicción.
Decimos que en efecto, cimentar en cristal, permite levantar edificios bellos y poco durables. Llámalo decadencia, y culpa, si quieres, a la coherencia de la perspectiva cristiana que no ve amigos y enemigos en la traza de las fronteras, sino hermanos porque hijos de un mismo dios (sive natura).
Trad. Perplexity:
Moralitas sibi constans refugium est stulti, eius hominis qui a communione, ab urbanitate atque a civitate recedit.
Apolites consequentias actuum ignorat, necnon nexus illos qui perspicuitatem quasi crystallinam convictionis dissolvunt atque dissipant.
Dicimus enim fundamenta in crystallo ponere efficere ut aedificia quidem pulchra, sed non diuturna, exsurgant. Hoc decadentiam voca, et, si vis, cohaerentiae visionis christianae imputa, quae in limitum descriptione non amicos et inimicos discernit, sed fratres, utpote eiusdem Dei (sive Naturae) filios.
(Re)vierte ahora ChatGPT:
Ἡ ἠθικὴ ἑαυτῇ συνεκτικὴ καταφυγὴ τοῦ ἀφρονεστάτου ἐστίν, ἀνδρὸς ὃς ἀπὸ κοινωνίας τε καὶ ἀστικῆς παιδείας καὶ πολιτείας ἀποχωρεῖ.
Ὁ ἀπολίτης τὰς τῶν ἔργων συνεπείας ἀγνοεῖ, οὐδὲ τοὺς δεσμοὺς ἐκείνους αἰσθάνεται οἳ τὴν τῆς πεποιθήσεως διαύγειαν, ὥσπερ κρυστάλλῳ ἐοικυῖαν, διαλύουσί τε καὶ διασκεδάννυσιν.
Λέγομεν γὰρ ὅτι ὁ ἐπὶ κρυστάλλου θεμέλια τιθεὶς οἰκοδομίας μὲν καλὰς ποιεῖ ἀνίστασθαι, οὐ μέντοι πολυχρονίους. Τοῦτο δὲ παρακμὴν καλεῖν ἔξεστιν· εἰ δὲ βούλει, τῇ τῆς χριστιανικῆς ὁράσεως συνοχῇ προσάπτειν, ἥτις, ὅταν τὰ ὅρια διορίζῃ, οὐ φίλους καὶ ἐχθροὺς διακρίνει, ἀλλὰ ἀδελφούς, ἅτε τοῦ αὐτοῦ θεοῦ (ἢ τῆς Φύσεως) υἱοὺς ὄντας.
No hay comentarios:
Publicar un comentario